Bana bir şeyhler olursa şaşmayın!

"Dondum, kaldım!"
Hiçbir şey söyleyemiyorum. Düşünemiyorum bile...
Memleketin her yanı yangın yeri, patlamaya hazır bomba gibi ayrıca. Güzelim Akdeniz'de kocaman kocaman savaş gemileri konumunu alıyor. Güzelim gökyüzümüzde savaş uçakları cirit atıyor. Yanı başımızda kan ve gözyaşı... Kaçabilenler boğuluyor Ege'de... Komşumuz... Evet komşumuz mu kaldı? Suriye? Irak? Irak'la gene küstük! İran gazı kısmış, Rusya, ambargo üstüne ambargo açıklıyor...
"Kilitlendim, dondum kaldım!"
Kendi içimizde bile hergün bir can gidiyor... Arkasında gözü yaşlı analar, çocuklar ve eşler bırakarak... Minare diplerinde ve cami avlularında cinayetler işleniyor. Okullar yakılmış, caddeler gaz bombası altında, sokaklar hendeklerle geçilmez hale gelmiş... "Beşikler vermiş Nuh'a", kucağını açmış yetmişiki millete Anadolu... Uygarlık buralarda mı doğmuş, inanamıyorum. Öğrencilerime anlatıyorum Sümerleri, Asurları, Hititleri... "Selçuklular" diyorum, Anadolu'yu bayındır hale getirmiş... Osmanlılar, harman yerine çevirmiş... Cumhuriyet ile birlikte kader birliği yapmış, bu yetmişiki millet... Şimdi ise, hedef gözeterek ateş yakılıyor. Gözümüzün içine soka soka...
Bize kimden miras kaldı bu düşmanlık, kafam çok karışık!
Muhalefet tutuk, basın tutuklu, iktidar tutkulu! Aklıselim sahibi kimse yok mu?
Kaldım, seyrediyorum sadece! Başka bir dünyada yaşıyormuş/yaşanıyormuş gibi!
Bana bir "şeyhler" olursa şaşmayın!