Antakya'ya...

Düşenlerden Yücelere(*)

Bir dağın kutsallığına sevdim seni.

Bir denizin kızıllığında...
Bir ovanın maviliğinde sevdim seni.

Bir nehrin kıvrılışında...(*)

Antakya!
Ne yaptılar sana!
Darius'tan bu yana,

     savaşlar görmemiş kentim...
Kirlettiler mi seni!
Bakışını, gülüşünü, kucaklayışını çok mu gördüler!
Kaçtım senden Antakya,

     benim olma diye...
Ama aklım sende kaldı,

     fikrim sende.
Üşüştüler mi leş kargaları,

     barışına, hoşgörüne, kardeşliğine.

Bir eylemin coşkusunda sevmiştim seni.

Bir pınarın berraklığında.

Bir yağmurun fısıldayışında sevmiştim seni.

Ve Kirpikler'inin yürek çizen bakışlarında...(*)

Antakya!

Kanadın, kanattın, kandırdın beni.

Mutluluğuna uzak bir tepeden bakmak isterdim senin;(*)

Şimdi her bakışımda hüzünlü gülüşleri yansıyor gözlerime,

     gencecik fidanların,

          acısı geliyor burnuma.Cömert Yağmur'ların acısı...

Kekik ve Reyhan(lı) kokulu parklarında,

ve barikatların arkasında direnen Korkmaz yiğitlerin acısı...

Antakya!

Yaktın, yandırdın beni.

Hey Kurtuluş'un ilk ve son meşalesi,

     hoşgörünün Habibi hey!

Hey Armutlu'nun Asi yürekli gençleri...

Geleceğim'iz utanmayacak.

Son söz yürekte hey,

     son söz direnenlerde! Sizde...

Dar ve gizemli sokaklarında kaybolma artık,

     bulamam seni.
Rüzgarlarına savrulup gitme uzaklara,

     koklayamam seni.
Her yoldan geçen otobüsün camında,

     ismini arayamam senin.(*)

HD(*), AY(*), GY(*), RI(*), EŞ(*)